De laatste bekerwedstrijd op de grasmat van ons Brielse cluppie. Onze jongens tegen boomlange jongens die al voor het tweede jaar in de B selectie spelen. Maar met geheven hoofd kom je ver……..en dat blijkt.

Een solide verdediging, met Dion op doel, Quincy als rotsvaste, maar vooral de rust zelve, laatste man. Jeroen, Sander en Ruben maakt de achterlinie compleet. In het midden de eeuwige strijders Benji, Brian, David en Benjamin. In de voorste lijn konden John en Romario de toon zetten. Waar Romario de diepte ingestuurd kan worden, moet John in zijn voeten worden aangespeeld. Een aanvallende combinatie, en nog een dure bank achter de trainer, dat zou een leuke wedstrijd kunnen worden.
In de eerste ging het spel redelijk op en neer. DRL zette niet echt de toon, waardoor Voorne langzaam maar zekerder werd. Kleine kansjes gingen zich voordoen. DRL kwam nog wel in de aanval, maar echt de 16 in was er niet bij. Romario werd een aantal malen gelanceerd door Ruben, waarbij kansen op ludieke wijze werden gecreeerd. Brian werd vanaf het midden vrijgespeeld en buitenkantje rechts het schot gelost, maar de keeper red. Vanaf de rechterbuitenkant kreeg John ook nog een mogelijkheid om vanuit de draai een kogel te lossen, maar ook daar stond de keeper op de goede plaats.
Toch was DRL nog eenmaal zeer gevaarlijk. Een hard schot van buiten de 16 trof lat. Al met al een leuke pot tot aan de rust, 0-0.

Tijdens de rust werd er limonade uit Jamaica geserveerd waardoor de spirit tot grote hoogte groeide. Er moest even stevig worden gewisseld om iedereen de b roodnodige speelminuten te kunnen geven. Waar David net voor rust het middenveld had versterkt, kwam Danique daar nog eens bij. De rechtsbuitenpostie werd overgenomen door Axel  die daar uitgroeide tot een plaag van de DRL verdediging, Achterin had Tom zichzelf gewisseld voor de goed spelende Ruben die naar het midden verhuisde, wetende dat Hidde de stofzuigerrol erachter ging vervullen.

Als echte GEUZEN trok het team ten strijde, iets waar DRL niet echt een antwoord op had. Er werd bij vlagen goed gevoetbalt, soms iets te veel de lange bal, maar  het gevaarlijkst werden we met combinatie/spel en opbouwen. Dit resulteerde eigenlijk in een paar beste kansen; zelf gaven we niet echt veel weg. Toch kwamen we op 0-1 achter door een hilarisch mistverstand en een rare klutsbal waar Dion nu een keer geen antwoord op had. Domme pech, kan gebeuren; de Geuzen gingen op jacht naar de gelijkmaker. Die kwam er vrij snel; na aangeven van Ruben rostte Axel de bal in de touwen! Dik verdiend naar wij dachten. Er zat meer in, dat gevoel had iedereen. Er werd stevig gebikkeld maar ook DRL gaf zich niet zo maar gewonnen. Dion moest een paar keer nuttig ingrijpen met gevaar voor eigen ledematen maar deed dit voortreffelijk. Ook Tom bewees dat hij zich terecht op de back-plaats had gezet want de rust in de opbouw was soms wel nodig. Met kansjes over en weer bleef het toch 1-1; een terechte uitslag van een sportieve, leuke wedstrijd die tot het einde bleef boeien. Met dank aan de (altijd) goed fluitende Bert kan de B2 terugkijken op een geslaagd bekergebeuren, zeker als je als je een punt van een tweedeklasser meeneemt.

4 uit 3; menig team zou het er voor doen, volgende week voor de competitie uit naar Smitshoek! Altijd lastig, Smitshoek uit………….

Man of the match:             RUBEN